ในที่สุด...ก็ได้มาอยู่ในมือสักที


โดจินฯ และหนังสือมากมายก่ายกองที่
ทั้งสั่งเองและขอให้เดียร์ช่วย 
(แต่จะด้วยวิธีไหนสุดท้ายก็
ต้องฝากไว้ที่หอเดียร์และขอให้เดียร์ช่วยส่งกลับมาอยู่ดี...)
 
 ขอบใจมากจ้าาา
 
 
 
 
 
มาถึงปุ๊บ ดีใจมาก วิ่งโร่ไปหาบุรุษไปรษณีย์ ข้าวเขิ้วไม่กิน เอาแต่นั่งแกะกล่องแล้วหยิบการ์ตูนอ่านก่อนอย่างแรก
พอขนขึ้นห้องได้ก็จัดการถ่ายรูปหมู่ซะเลย หึๆ

 
 
 
 
 
 
 
ข้างหลัง 3 เล่ม เป็นหนังสือพอมีสาระ เกี่ยวกับงานวิจัยเรื่องอาการสุนัขจิ้งจอกสิง (?狐憑病) หนังสือรวมภาพรูปปั้นสุนัขจิ้งจอกของศาลเจ้าอินาริในโตเกียว และหนังสือโคเกปังพาเที่ยวฮอกไกโด
 
 
 
 
ส่วนข้างหน้า...
ก็อย่างที่เห็นล่ะค่า โกสต์ฮันท์ทั้งน้าน


 
อ่ะ ซูมให้เห็นชัดๆ อีกภาพ




 
 
 
นิยายภาคพิเศษ GH 2 เล่ม: ซีรีย์วิญญาณร้าย ภาค บ้านสิงสู่ของฝันร้าย (悪霊シリーズ-悪夢の棲む家)

นิยายสยองขวัญอีกเรื่องของอ
. โอโนะ ฟุยุมิ 緑の我が家 (Home Green Home)
แล้วที่เหลือเป็นโดฯ ของนักเขียนชื่อดัง (เฉพาะกลุ่ม)

 
 
 
เซ็ทนี้หยิบมาเปิดผ่านตาแล้วทุกเล่ม โดยเฉพาะการ์ตูนซีรีย์ 4 เล่มบางๆ นั่น อ่านจบตั้งกะกินข้าวเช้า
ภาพสวยวิ้งจริงแต่เนื้อหาสั
้นมากขนาดเคี้ยวข้าวไม่ถึง 5 คำ ยังไม่ทันเข้าใจเนื้อเรื่องก็จบซะแล้ว...แถมไม่มีฉากสวีทซะอีก ชิ...

 
 
นอกจากการ์ตูนก็คว้า あなたのそばで眠らせて (ให้ฉันได้นอนหลับอยู่เคียงข้างคุณ)~ อั๊ง ~~ มานั่งอ่าน
สองเล่มนี้เจ๊อินาบะลงตัวอย
่างในเว็บให้อ่านเรียกน้ำย่อยแล้ว เลยเปิดเป็นเล่มที่สองไม่คำนึงว่ามันหนา 300 หน้า (พอๆ กับนิยายต้นฉบับเรยย) กะอ่านรวดเดียวหรืออย่างช้าสองรวดให้จบ (รู้เรื่องหรือไม่ช่างมันก่อน)


ไปๆ มาๆ อ่านไม่ถึง 2 หน้าก็สลบเหมือดต้องพลิกผ่า
น ๆๆๆๆ ไป

 
เพิ่งรู้ว่าอ่านหน้าคอมฯ มันง่ายกว่าหนังสือก็วันนี้...


 
 
 
ส่วนตอนนี้กะลังพยายามนั่งอ่าน คืนวันฝันร้ายกลางฤดูร้อน XD (真夏の夜の悪夢 )ของเทนกะซังอยู่

แอบหลงรักเล่มนี้เพราะเนื้อ
เรื่องกับสไตล์จัดหน้าอ่านง่ายกว่าโดจินเล่มอื่นหลายเท่า แถมเป็นคดีสืบสวนที่ไม่ซีเรียสเอาซะเลย

 
 
ที่แอบน่ารักที่สุดคือ ในเรื่องนี้นารุจังได้ ครอสเดรส ด้วยย อร๊ายยย


หนุ่มซึนเดเรครอสเดรสสสสสส
สส~~~~~~~~~~~~~~~!!!!
สุดยอดเสป็กแสนโมเอ้เลยค่าา
าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา >//w//<



 
 
 
 
 
 
 
มีตั้งหลายเล่มขนาดนี้จะอ่านจบเมื่อไรก็ไม่รู้ (มีนิยายกับสารคดีเรื่องจิ้งจอกอีก 3 เล่มที่ลืมเอาไปถ่ายรูป)

ที่บ้านก็ยังเหลือหนังสืออี
ก 4-5 เล่มให้อ่าน
บางเล่มคันจิก็ยากจนเดาไม่ออก
เล่มที่พออ่านแล้วรู้เนื้อเ
รื่อง ถ้าไม่เปิดพจนานุกรมก็อ่านคำอ่านคันจิไม่ออกอีกอยู่ดี...
 
 

เฮ้อ สรุปคือ อ่านหนังสือไปไม่ได้ช่วยให้
ภาษาญี่ปุ่นดีขึ้นเล้ยยยย

แต่ยังไงก็จะพยายามอ่านให้จ
บให้ได้เค่อะ TwT



ขอจรลีไปโมเอ้นารุครอสเดรสก
่อนดีกว่า อร๊ายยย
 
 
 
 
ปล. ค่าอ็อค กับ ค่าส่งชวนกระอักมาก...แง เกินงบที่ตั้งไว้ง่ะ