Apelox cafe

"ทำยังไงถึงอายุยืน (กว่า) 100 ปี ??"

นี่คงเป็นคำถามที่ทุกคนอยากจะถามคุณทวดร่างกายแข็งแรงเพื่อล้วงความลับการอยู่ให้ยืนยาว

ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ที่แปลเป็นไทยแบบกำปั้นทุบดินว่า "100 ปี ไชโย!" (１００年万歳!)　

ทางช่อง NHK ของญี่ปุ่น จึงให้เวลา 30 นาทีทองบ่ายวันเสาร์กับการถ่ายทอดสารคดีชีวิตคุณทวดทั่วประเทศเพื่อตอบข้อสงสัยนี้

และด้วยความบังเอิญปนโชคดี ผู้ชมทางบ้านอายุไม่ถึง 1/4 ศตวรรษอย่างเรา

จึงเปิดไปจ๊ะเอ๋รายการและได้เคล็ดลับการใช้ชีวิตให้ยืนยาวและมีความสุข

มาจากคุณยาย  ไซโต้ คิมิโกะ (斉藤君子）

คุณยายคิมิโกะ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1909   ปีนี้อายุครบ 100 ปีพอดิบพอดี

ดูจากการใช้ชีวิตบั้นปลายของคุณยายอารมณ์ดีคนนี้แล้ว

น่าจะประมวลเป็นเคล็ด (ไม่) ลับการใช้ชีวิตให้มีสุขและยั่งยืนได้ 5 ข้อดังนี้

1. สวดมนต์ เช้า-เย็น  ทำใจให้สงบ

กรณีคุณยายอาจจะเรียกได้ว่าเป็นการทำวัตรเช้า-เย็นกันได้เลยทีเดียว

2.  หางานอดิเรกทำสม่ำเสมอ

โรคอัลไซเมอร์ก็ไม่ถามหา 

คุณยายคิมิโกะชอบเขียนหนังบันทึกและคัดลายมือ จะมีสมุดพกติดตัวอยู่เสมอเชียว

3. ออกไปเดินเล่นชมนกชมไม้นอกบ้านบ่อยๆ 

จิตใจจะปลอดโปร่ง

ถ้าอยู่นอกกรุงจะได้สูดอากาศสดชื่นด้วย

4. พบปะสังสรรค์กับผู้คน เช่น เข้าชมรม หรือสมาคม

ไม่นั่งจับเจ่าอยู่แต่ในบ้าน (ฉึก!!)

คุณยายไปเรียนคัดลายมือล่ะ

5. ทานอาหารให้อิ่มและมีความสุขกับการกินอาหาร

คุณยายชอบทานซาลาเปาไส้เนื้อ （肉まん）

บอกว่าทานอาหารจีนนึ่งๆ ต้มๆ อย่างซาลาเปา ผักต้ม แล้วสบายท้องดี

ตอนเช้าเลยทานได้ถึง 2 ลูกเชียวนา

นอกจากวิธีการใช้ชีวิตที่ดูถูกหลักอนามัยแบบที่ว่าแล้ว

คุณยายยังมีวิธีคิดที่ประทับใจทั้งผู้ผลิตรายการและผู้ชมรายการอีกด้วย

วิธีคิดซึ่งเป็นเคล็ด (ไม่) ลับการใช้ชีวิตให้มีความสุขของคุณยายคิมิโกะ คือ...

    มีความสุขกับกิจวัตรประจำวัน

ไม่ใช่แค่เพียงหาความสุขจากสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต 

แต่คุณยายมีความสุขกับสิ่งที่ใช้ชีวิตอยู่

คุณยายคิมิโกะบอกว่า คุณยายกล่าวคำขอบคุณอาหารและบันทึกความรู้สึกดีๆ ที่มีต่ออาหารที่เพิ่งทานทุกครั้ง

เพราะการได้ทานอาหารดีๆ วันละ 3 ครั้ง 3 มื้อนั้น คือความสุขยิ่ง

(ว่าแต่คุณมีความสุขกับการได้ทานอาหารมื้อที่แล้วรึเปล่าคะ? )

   หาแง่มุมที่ดีจากสิ่งต่างๆ ที่ได้พบเจอ

คุณยายคิมิโกะมีสมุดบันทึก 1 เล่มและปากกาหัวพู่กัน 1 ด้ามพกติดตัวไว้เสมอเพื่อจดบันทึกความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น โดยส่วนมากเป็นความรู้สึกดีๆ 

"การบันทึกเรื่องเหล่านี้ก็เหมือนกับการเขียนจดหมายรักนั่นแหละ"  คุณยายว่า

ไม่ว่าจะเป็นกิจวัตรประจำวันอย่างการออกไปชมซากุระนอกบ้านกับทีมงานถ่ายทำสารคดี

(ที่ดูแล้วเป็นการรบกวนอยู่)  

คุณยายก็ยังอมยิ้มอย่างมีความสุขที่มีคนมาเป็นเพื่อน พร้อมทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มว่า

"ไปดูดอกไม้ด้วยกันอีกนะ" 　

（花見行こうね。）

และถึงแม้คุณยายประสบเหตุการณ์ที่เศร้าที่สุดในชีวิต คือ ลูกสาวคนเดียวที่อยู่ด้วยกันมาตลอด 64 ปี เสียชีวิตกระทันหัน

คุณยายอายุ 99 ปีอาจจะเหงาและเศร้ามากในตอนแรกแต่ก็ทำใจได้ในที่สุด

รวมถึงได้ข้อคิดในชีวิตมาว่า...

ชีวิตคนเราเหมือนดั่งฝันอันไม่จีรัง  เพราะฉะนั้นทุกวันจึงเป็นวันสำคัญ

"เด็กคนนั้นใช้ชีวิตทั้งชีวิตตัวเองสอนยายมา"

   ให้ความสำคัญกับทุกวัน

ไม่ใช่ "ทำวันนี้ให้ดีที่สุด" อย่างเคย แต่น่าจะเป็น "ทำวันนี้ให้เป็นวันสำคัญ"

เราแค่รู้สึกว่าคำว่า "ดีที่สุด" ให้ความรู้สึกว่าเราต้องพยายามมากมายเหลือเกิน

(ก็วันนี้มันยังไม่ดีที่สุดเลยนี่!!!)

ทั้งที่การมีความสุขกับชีวิตอาจไม่ต้องใช้ความพยายามมากมายจนอาจกลายเป็นบีบคั้นตัวเองขนาดนั้น 

ขอเพียงมองว่าวันทุกวันคือวันสำคัญ ไม่ปล่อยปละละเลยให้ผ่านไปอย่างสูญเปล่า

ก็น่าจะเพียงพอแ้ล้ว

ถึงรายการนี้จะเป็นเพียงรายการทีวีสั้นๆ เพียงไม่กี่นาที

อีกทั้งเรายังจับความมาได้ตกหล่นไปบ้าง  ขาดเกินไปบ้าง

แต่ภาพคุณยายผิวขาว หลังค่อม ร่างเล็ก ใส่เสื้อไหมพรมสีชมพู มีรอยยิ้มพรายบนใบหน้า

ถือสมุดบันทึกและปากกาหัวพู่กันจดบันทึกความรู้สึกเป็นอนุสติด้วยอักษรญี่ปุ่นแบบแนวดิ่ง 

และเดินทางไปไหนมาไหนด้วยรถจักรยานคนแก่พร้อมหลานชายและเพื่อนบ้านคอยดูแล 

ก็ยังคงติดตาอยู่... 

เราอาจจะไม่ได้โชคดี  แข็งแรง มีอายุยืนยาวถึง 100 ปี ในโลกที่สงบอบอุ่นแบบคุณยายคิมิโกะ

แต่เราก็ใช้ชีวิตที่ไม่ว่าจะสั้นหรือยาวให้มีคุณค่า มีความสุขและสงบสดใสได้เช่นเดียวกับคุณยาย

ด้วยการ

...หาแง่มุมดีๆ จากสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

...ขอบคุณตัวเองและสิ่งรอบข้างที่เรายังมีชีวิตอยู่และทำกิจวัตรประจำวันได้อย่างปกติ

และให้ความสำคัญกับวันทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่ดังที่คุณยายวัย 100 ว่าไว้ว่า

 ชีวิตเหมือนดั่งฝันอันไม่จีรัง เพราะฉะนั้นทุกวันจึงเป็นวันสำคัญ

ขอขอบคุณ คุณยายไซโต้ คิมิโกะ กับข้อคิดดีๆ ค่ะ

ส่วนใครสนใจอ่านบทความสั้นๆ เกี่ยวกับรายการนี้ได้ที่

「書に心を込めて」

http://www.nhk.or.jp/100banzai/file/2009/0425/index.html

สุดท้าย ขอให้ตัวเองและทุกคนมีสติและมีความสุขกับการใช้ชีวิตนะคะ